ข่าวสารธุรกิจ

แม้รายชื่อรัฐมนตรีเศรษฐกิจหลายตำแหน่งจะเต็มไปด้วยบุคคลที่มีประสบการณ์ และเคยมีบทบาทสำคัญในนโยบายเศรษฐกิจมาก่อน แต่เสียงสะท้อนจากภาคเอกชนกลับชี้ไปในทิศทางเดียวกันว่า “ความเชื่อมั่นมี แต่เวลาให้พิสูจน์แทบไม่มี”

ความเชื่อมั่นมีอยู่ แต่ต้องพิสูจน์ด้วยผลงาน

ภาคเอกชนมองว่า โครงสร้างของทีมเศรษฐกิจในรัฐบาลชุดนี้ยังคงมี “ความต่อเนื่อง” จากทีมเดิมในหลายตำแหน่ง ซึ่งถือเป็นจุดแข็งสำคัญในภาวะที่เศรษฐกิจโลกยังผันผวน การมีบุคลากรที่เข้าใจบริบทเดิม ช่วยลดช่วงรอยต่อของนโยบาย และเพิ่มโอกาสในการเดินหน้าได้อย่างไม่สะดุด

อย่างไรก็ตาม ข้อจำกัดของรัฐบาลผสมยังคงเป็นปัจจัยที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ การจัดสรรตำแหน่งตามโควตาทางการเมือง อาจทำให้ “ทีมในอุดมคติ” ที่ภาคเอกชนต้องการไม่เกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์

สิ่งที่ภาคธุรกิจคาดหวังจึงไม่ใช่แค่ “รายชื่อที่ดูดี” แต่คือการทำงานที่สอดประสานกันจริงในระดับปฏิบัติ โดยเฉพาะการผลักดันนโยบายที่ต้องอาศัยความร่วมมือข้ามกระทรวง

โจทย์ใหญ่: ต้นทุนพุ่ง วิกฤตพลังงานกดดันทุกภาคส่วน

โจทย์เร่งด่วนที่สุดของรัฐบาลชุดนี้ คือ “การควบคุมต้นทุน” ที่กำลังเพิ่มขึ้นในหลายมิติ โดยเฉพาะราคาพลังงานและน้ำมัน ซึ่งเป็นตัวแปรหลักที่กระทบทั้งภาคการผลิต โลจิสติกส์ และค่าครองชีพของประชาชน

สถานการณ์ปัจจุบันไม่ได้กระทบเฉพาะผู้ประกอบการรายใหญ่ แต่ลามไปถึงธุรกิจขนาดกลางและขนาดเล็ก (SMEs) รวมถึงภาคครัวเรือนอย่างชัดเจน ต้นทุนพลังงานที่สูงขึ้นส่งผลเป็นลูกโซ่ ตั้งแต่ราคาวัตถุดิบ ค่าไฟฟ้า ค่าขนส่ง ไปจนถึงราคาสินค้าหน้าร้าน

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีความเสี่ยงด้าน “ปริมาณ” ที่อาจเกิดภาวะตึงตัวของน้ำมันในระยะสั้น หากสถานการณ์โลกยังคงผันผวน ซึ่งจะยิ่งซ้ำเติมภาวะต้นทุนให้รุนแรงขึ้น

เอกภาพเชิงนโยบาย: หัวใจของการแก้เกมเศรษฐกิจ

อีกหนึ่งปัจจัยที่ภาคเอกชนให้ความสำคัญ คือ “เอกภาพในการบริหาร” ของทีมเศรษฐกิจ

โครงสร้างรัฐบาลที่มีพรรคหลักไม่กี่พรรค อาจเป็นโอกาสในการลดแรงเสียดทานทางการเมือง และทำให้การตัดสินใจเชิงนโยบายมีความรวดเร็วมากขึ้น ซึ่งถือเป็นข้อได้เปรียบในช่วงเวลาที่เศรษฐกิจโลกเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว

นอกจากนี้ ภาคเอกชนยังเสนอให้รัฐบาลนำเครื่องมือดิจิทัล เช่น ระบบ Dashboard มาใช้ติดตามผลนโยบายแบบเรียลไทม์ เพื่อเพิ่มความโปร่งใส และช่วยให้การปรับนโยบายทำได้ทันสถานการณ์มากขึ้น

“ไม่มีช่วงฮันนีมูน” ต้องลุยตั้งแต่วันแรก

แม้ทีมเศรษฐกิจชุดนี้จะถูกมองว่าเป็น “บิ๊กเนม” ที่มีเครดิตในสายตาภาคธุรกิจ แต่บริบทเศรษฐกิจในปัจจุบันไม่เอื้อให้มีช่วงเวลาในการปรับตัว

รัฐบาลต้องเริ่มทำงานเชิงรุกทันที โดยเฉพาะการแก้ไขปัญหาเชิงโครงสร้าง เช่น

• การบริหารราคาพลังงาน
• การลดต้นทุนในระบบโลจิสติกส์
• การดูแลเสถียรภาพราคาสินค้าและเงินเฟ้อ
• การเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของภาคเกษตรและอุตสาหกรรม

ประเด็นเหล่านี้ไม่ใช่เพียงมาตรการระยะสั้น แต่ต้องการแนวทางที่ยั่งยืน เพื่อป้องกันไม่ให้ปัญหาต้นทุนกลับมาเป็นวงจรซ้ำในอนาคต

ความร่วมมือรัฐ–เอกชน กลไกสำคัญฝ่าวิกฤต

ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของเศรษฐกิจไทย ความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชนจะเป็น “ตัวแปรสำคัญ” ที่กำหนดทิศทางของประเทศ

ภาคเอกชนพร้อมสนับสนุนข้อมูลเชิงลึก และร่วมออกแบบนโยบายที่ตอบโจทย์ภาคธุรกิจจริง ขณะที่ภาครัฐต้องเปิดรับข้อมูล และตัดสินใจอย่างรวดเร็วบนพื้นฐานของข้อเท็จจริง

หากทั้งสองภาคส่วนสามารถทำงานร่วมกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ จะช่วยลดแรงกระแทกจากวิกฤตต้นทุน และสร้างเสถียรภาพให้เศรษฐกิจไทยเดินหน้าต่อไปได้

ทีมเศรษฐกิจชุดใหม่อาจมี “ศักยภาพ” และ “ความเชื่อมั่น” เป็นทุนเดิม แต่ในสถานการณ์ปัจจุบัน สิ่งที่สำคัญยิ่งกว่าคือ “ความเร็วในการตัดสินใจ” และ “ความแม่นยำของนโยบาย”

เพราะทุกวันที่ต้นทุนยังสูงขึ้น คือแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นต่อทั้งภาคธุรกิจและประชาชน

และนี่อาจเป็นบทพิสูจน์สำคัญว่า ครม.เศรษฐกิจชุดนี้ จะสามารถเปลี่ยน “ความคาดหวัง” ให้กลายเป็น “ผลลัพธ์” ได้จริงหรือไม่